Mmm, heerlijk lig te slapen, diep verweg in mijn eigen gedachten.
Als ik plots de deur hoor kraken, kleine voetstapjes komen mijn kant op, ik weet wat er gaat gebeuren, een jaarlijkse traditie, beter gezegt een jaarlijkse hel! Bxe1xe1xe1m mijn nichtje Marieke springt vol in mijn maag en begint direct keihard te schaterlachen, ahhh kerst. "Laaans Laaaans, opstaan opstaaan we gaan zo eten!'
Kreunend duw ik Marieke van mijn bed.
Bxe1m ze ligt weer boven op me… je zou zeggen dat een kind van 7 niet zo sterk is, of iniedergeval iemand van 15 sterker! Helaas niks is minder waar.
Net als ik Marieke weer van mijn bed probeer af te poeieren vraagt ze: 'Lans, wat is seks?'
Ik begin te lachen en zeg dat ze het maar aan haar moeder moet vragen. Maar Marieke kennende weet ik dat ze niet weggaat voor ze een antwoord krijgt, ze vraagt het opnieuw.
Begint aan mijn haren te trekken, nu met een dreigement: 'Als je het niet zegt, dan ga ik jou kerstontbijt opeten!'
Klungelig vertel ik haar wat seks is.
'Oooooooh' zegt ze, 'Dus als je een leuke jongen ziet, moet je eerst naar zijn piemeltje kijken of hij wel bij jou past, want anders verspil je alleen maar moeite!'
Wat een held is mijn nichtje en wat een ramp ben ik in seksuele voorlichting op kerstdag.
Liefs,

Lans Lotje

'Ja, ja daar doet het pijn, en slikken is ook moeilijk.'
'Heb je hier al eerder mee te maken gehad?'
'Ja, erg vaak, ze zeggen dat het wel veel voorkomt in de puberteit.'
'Oke, vandaag dus geen school voor jou meisje, want dit is een duidelijk geval van schoolerritus.'
'JEAAH, ik bedoel, kuch kuch, ik ga maar eens me bed in.'

Okxe9 okxe9 zo ging het niet echt, maar vandaag mocht ik thuis blijven van mijn mam! Superchill, lekker beetje niks doen, huiswerk voor morgen nu maken dat ik zo eindeloos achter de tv kan hangen! En aangezien mijn vader denkt dat ik gewoon op school zit. Kan ik vanavond wel gewoon mijn chille programma uitvoeren (hockey en naar een van mijn beste vrienden). Voor de rest ben in momenteel home-alone. Heb ik de muziek op een decibel niveau staan waarvan waarschijnlijk de buren zo gaan klagen en ben ik mijn vakantie aan het plannen.
Want het is bijna herfstvakantie, waar ik bruut-wreed-waanzinnig veel zin in heb, lekker naar frightnight in walibi, misschien naar het landelijke AB feest in bunnik en veel chillen met vriendinnentjes die ik vanwege dat stomvervelende school een beetje heb moeten verwaarlozen. Bovendien zit er ook een prachtig weekend aan te komen, ik ben namelijk net terug van een geweldige werkweek en vrijdag is de afterparty en daarvoor ga ik nog chillen met Lara, zaterdag ga ik uit met een paar vriendinnetjes en zondag ga ik ontbijten met Kinga!
Aaaaaah, life's sometimes to good for me.
Liefs,

Lans Lotje

Auw, auw, auw. Misschien ken je het wel, dat je net een extreem goede dansfilm kijkt. En als de film is afgelopen ga je overenthousiast wat pasjes nadoen, plots krijg je een idee om een koprol-salto te proberen en bxe1m je voelt een pijnstoot door je gehele lichaam. Misschien herken je het ook niet, dan behoor je waarschijnlijk tot de wat normalere personen in het leven. In dat geval mag je jezelf feliciteren met de kans dat je, jezelf iedere dag een paar keer voor gek zet, een stuk kleiner is geworden. Dat bedacht ik me daar, terwijl ik lag. Voorzichtig probeerde ik overeind te komen, als ik sta kijk ik recht in de ogen van me zus, ze kijkt me iets vragend aan en houdt haar hoofd lichtjes schuin, zonder iets te zeggen loopt ze weer verder, ik denk dat ze het is gewend. Dat is er ook een, me zus, een van de mensen in het leven die aan de normale kant staat. Over het algemeen roept ze niet direct wat ze vindt, probeert ze geen koprol-salto's na een goede dansfilm en denkt over de meeste actie's even na voordat ze ze uitvoert. Ik daarintegen sta totaaal aan de andere kant, de kant van de mensen die niet helemaal honderd procent kloppen. Niet dat ik het erg vind. Maargoed, soms zijn mijn rituelen wel een beetje raar moet ik toegeven. Ik bedoel het is al tijden niet boven de 5 graden in Nederland geweest, ( of whatever zo voelt het aan dan. ) En toch blijf ik overenthousiast met een bloemetje in mijn haar rondwaggelen, ondertussen gehuld in een dikke jas met sjaal. En mijn zus, die eet meestal gewoon haar avond eten en dan haar toetje, maar als ik mag kiezen begin ik met het toetje. Ook weet ik het verschil tussen rechts en links nog steeds niet, en naja ik roep eigenlijk alles wat in me opkomt. Maar goed, ik word er gelukkig van. En eigenlijk is het ontzettend fijn om zwaar gestoord te zijn, want hxe8 dat moeten we toch al doen later in 'de ohzo gevaarlijke grote mensenwereld?' Dus ik blijf lekker aan deze kant staan, want daar hoor ik thuis.
Liefs,

Lans Lotje.

De laatste keer denk ik, als ik in de spiegel kijk. De laatste keer als 14 jarige maak ik me op, als laatste keer zie ik me vriendinnen. En voor de laatste keer en eerste keer ga ik naar de 4e klas als 14 jarige. Morgen word ik 15. Nog totaal geen idee wat ik krijg! Alleen dat ik dinsdag volgende week moet vrij krijgen. Vandaag was de eerste dag van school en hoe verdrietig ik vorig jaar was dat ik naar school moest zo vrolijk was ik vandaag. Ik zit in een best fijne klas, met mijn allerliefste vriendinnetje en met Floortje wordt het sowieso een top-terror jaar. Net heb ik boodschappen gedaan met mama, net toen ik de ah in liep kreeg ik de hik dus ik heb aan allemaal mensen dingen gevraagd zoals: 'wwww-aar is de 'hieeskds' kaass?' Want als ik de hik heb probeer ik het zo wanhopig in te houden dat ik totaal niet meer goed praat. Erg prettig om zo'n indruk te maken van hxe9 van buiten af zie je helemaal niet dat ze een stoornis heeft!?
Morgen ben ik jarig en ik zit tot tien voor half 5 op school, hiephoi. Gelukkig komen er wel gezellig vriendinnetjes pannenkoeken bij me eten!
Liefs,

Lans Lotje.

Hier zit ik dan, keiharde regen stort naar beneden en om een of andere reden ben ik vrolijk, overdreven vrolijk, zelfs een beetje eng vrolijk! Wat echt totaal niet logisch is, vandaag smste namelijk hij (hij-mijn-soort-van-jongen-met-wie-ik-date ) dat mijn soort-van-date niet door ging omdat hij AJAX WILDE KIJKEN. En dat was niet echt heel subtiel gebracht. Ik bedoel, jongens zijn echt net zo subtiel als een walvis in je keuken, maar goed, eigenlijk kon ik er wel om lachen. Ergens vind ik het wel chill, dat hij hobbies heeft, niet zo'n typje als ik eerst had, dat was echt zo'n freak als ik hem smste dat ik van hem hield, smste hij terug; 'echt?' ik bedoel maar, dan ben je echt een freaak! Helemaal omdat hij vreemd ging!! Nouja, ach de wraak was zoet…
En bovendien ik ben terug van vakantie, en het voelt goed om terug te zijn. Op vakantie heb ik altijd het gevoeld dat ik een sociaal isoloment opbouw, geen vrienden, geen vriedinnen, geen nieuwtjes, geen verhalen, geen vriendjes, geen date's. Niks noppes nada. Alleen maar je ouders, broerder en zuster en jij. En 5 dagen op vakantie is leuk, maar daarna begin je Nederland te missen, dat stomme regenachtige landje, met al je vrienden erin. Dat rare landje waarin iedereen op fietsen rijdt.
Maar ik ben er weer, na 16 lange dagen 2 doodenge vluchten, ben ik terug uit Turkije. Wat overigens ontzettend leuk was! Het is gaaf om andere landen te zien, maar toch, Nederland, het blijft gewoon thuis.
En ook ben ik voor het eerst geordend. Ik weet waar ik mee bezig is, wat ik wil en maak zelfs af en toe doelijstjes. Wat ook gewoon niet mij is, en waarschijnlijk ook helemaal niks van terecht komt. Maar het gaat om het idxe9xe9! Ik heb besloten weer vaker te bloggen en me site weer lekker bij te houden ondanks mijn niet extreeem hoge aantal bezoekers. Hoewel dat wel echt door mezelf komt, omdat ik echt te lui ben om andere bloggers bij te houden. Maar ja, dat ga ik ooit nog wel doen..(denk ik)
Maar eerst, lekker op bezoek bij mijn vriendinnetjes!!
Liefs,

Lans Lotje.

Laat ik maar beginnen met sorry dat ik zo lang niet heb geblogt. Zoals jullie weten ben ik een verschrikkelijke chaot dus dan vergeet ik vaak de helft van mijn belangrijke bezigheden te voltooien.
Momenteel verkeer ik in een kleine crisis over mijn; Dromen

Mijn dromen, dan bedoel ik niet alle zinloze dingen die ik in mijn slaap bedenk ( zoals die keer toen ik droomde dat we over een weg reden met links drie bomen en recht drie bomen en dat we toen fout insloegen, en toen die volgende morgen op een weg met links en rechts drie bomen een foute weg insloegen.) maar mijn toekomst dromen. Want telkens als mensen mij vragen wat ik wil worden zeg ik iets anders, en daarom blog ik nu. Even mijn top-zoveel op een rijtje zetten. Mmh ik denk iets in de richting van deze beroepen:
- Actrice
- FBI-agente
- Arts
- Docent
- Modeontwerper
- Journalist
- Diplomaat
- VJ van tmf
Bovendien heb ik voor de rest ook geen idee want ik met mijn toekomst wil, trouwen vind ik zxf3xf3xf3 nutteloos, dan zit je zo aan iemand vast en moet je weer scheiden wat inmiddels de helft van de NL’ers ook doet, dus beter trouw je niet en maak je het gewoon uit als je elkaar helemaal zat bent. En een kind? Tja ik ben helemaal niet pessimistisch maar hoeveel tijd je eraan moet besteden en hoeveel zorgen je hebt, nee ik ben veel liever vrij. Anybody toekomst tips?
Liefs,

Lans Lotje.

Net als mijn vriendin Kinga, ga ik mijn blog aan iemand wijden. Ik zou misschien kunnen praten over mijn lovelife, huiswerkinstituut, ouders, onopgeruimde-kleedkamer, hystirische mensen uit mijn klas of mijn nieuwste lentelooks. Maar dat doe ik dit keer niet, want dit blog is veel specialer, dit blog gaat over een van mijn beste vriendinnen, Kinga.

Vorig jaar, ging ik een weekje surfen op een kamp. Daar kwam ik Kinga tegen, eerste instantie vond ik haar een beetje boring. Beetje braafjes, beetje stil. Die eerste nacht, lagen we daar, ik zou in een uur veertien worden, want ik was jarig op kamp. Ik had celebrations mee om te trakteren, gewoon omdat ik zin had om om kamp jarig te zijn en wou trakteren. Op een gegeven moment besloten we om  de celebrations te tellen, zodat we precies genoeg hadden, en de rest op konden eten.
Opzich was dat al vrij komisch. Maar het leukste was nog dat de rest van onze kamergenootjes dachten dat er een muis in de kamer was, dus die begonnen iedere keer te gillen als we aan het kraken waren, en toen ze verdenkten dat wij het waren, en vroegen wat we hadden. Vertelde Kinga ze dat het mijn toilettas was. Hoewel het helemaal nergens op sloeg deden mijn buikspieren zo’n pijn van het lachen en ik kon ook niet meer ophouden.
Sindsdien ben ik echt onafscheidelijk van dit meisje.
De eerste keer dat we gingen afspreken kan ik ook echt supergoed nog herinneren,

Mijn moeder reed een prachtige straat in, naast de pakeerplek lag een schattig riviertje, en aan de andere kant stond een torenhoog huis. De voordeur had glas in lood raam met een roos er in getekent. Opgewonden en zenuwachtig tegelijk liep ik naar de voordeur, aanbellen. De moeder van Kinga deed open, vriendelijk werden we verwelkomt. Toen ik Kinga zag was het direct weer het oude, binnen een mum van tijd waren we op haar kamer, en om een of andere reden lagen we met de slappe lach op de grond, met het ingebeelde idee van een van onze mede kampkinderen in een kooitje. Een halfuur later hadden we nog steeds de slappe lach maar nu omdat Kinga een oud pinguin-pak had aangetrokken van haar vroegere pinguin-obsessie.

Dit meisje maakt me altijd aan het lachen, ken je het gevoel voor dat je op vakantie gaat? En echt niet kan slapen omdat je weet dat je om 4 uur wordt wakker gemaakt door je moeder en dat je dan met het vliegtuig gaat.
Zxf3 voel ik me als ik naar Kinga ga. Of weet dat ik haar binnenkort weer zie.
Liefs,

Lans Lotje. 

Maandag, dinsdag en woensdag was ik op LAKS-cursus, LAKS staat voor landelijk actie komitee scholieren. Zelf zit ik in de DMR, medezeggenschapsraad van de school, dat betekent dat ik alle leerlingen vertegenwoordig, met twee andere, van mijn school. Wij hebben als enige stemrecht met belangrijke beslissingen. Dus daarom moesten we op cursus, het is namelijk wel belangrijk dat je goed leert, debatteren, vergaderen en voor je recht op komen. We sliepen in Elst, dat ligt vlak bij Venendaal, in een hostel. Ik had totaaal geen idee wat ik kon verwachten, had maar me hele tas volgepropt tot hij nog nxe9t dicht ging en allerlei zooi ertussengepropt zoals: ?styltang?, ?tijdschrift-over-je-hersenen-voor-het-geval-er-veel-neurdjes-waren-slim-uit-de-hoek-te-komen? en ?50eurobiljet?.  Natuurlijk allemaal totaal niet gebruikt, hoewel ze wel een kroegje hadden, maar de eerste avond had Mario me drankje betaald, en ik zelf de tweede avond, dus hou ik ziek veel geld over. Maar goed, ik wist dus totaal niet wat ik kon verwachten, eigenlijk had ik allemaal neurdjes gedacht, beetje sociaal-autistisch, en dan met een totaal groep van 7 personen ofzo.

Maar natuuurlijk ben ik niet zo slim, er waren wel een stuk of 22 leerlingen we sliepen in stapelbedden en na 9/10 uur waren we klaar met de cursus en konden we gaan chillen. Ook waren de personen helemaal gxe9xe9n neurdjes, teminste niet allemaal. Het was echt super gezellig, maar heb maar in 2 dagen een uurtje geslapen.
En natuurlijk, het leek net kamp, en wat is er altijd op kamp? Precies een stelletje, vet schattig.
maar ik was het nxedxe9t. En voor de mensen de de reactie’s hebben gelezen op mijn vorige blog. Ik was het nxedxe9t en heb ook nxedxe9t gezoend, hea anoniempje?
Liefs,

Lans Lotje.

Klaarwakker doe ik mijn ogen open, verbaast kijk ik op de wekker, 10:58. Ik mag nog 2 uur slapen, maar ik ben al helemaal wakker. De beelden van gisteren flitsen voorbij. Een beetje brak sta ik op, gisteren. Het grootste hockeyfeest van Utrecht en omstreken. Je snapt het: Must to be there. Langzamerhand worden de beelden helderder; Vanwege het thema ‘stout in het oerwoud’ liep iedereen in panter-, zebra- of tijgerkleren. Hoewel zebra’s en tijgers helemaal niet in het oerwoud voorkomen, maar ik zal niet bijdehand gaan doen. Mijn zus en haar vriendengang was ook aanwezig. En okxe9, drinken is slecht. Maar hier moesten we eventjes gebruik van maken. Ik heb xe9xe9n biertje gedronken, en godohgod, wat was dat smerig, bij ieder slokje ging ik zowat over me nek en moest ik een pokkerface opzetten om niet een ik-vind-dxedt-zo-smerig gezicht te trekken. En eigenlijk heb ik niet eens het hele biertje op, want een kwart heb ik op de grond gegooid, omdat ik het echt niet weg kon krijgen, en een andere kwart is door al dat geduw op andere mensen of mijn kleren te recht gekomen. En tja, al die jongens daar.
Daar ga ik niet over beginnen,

nee echt niet.
Liefs,

Lans Lotje.

Om me heen hoor ik geluiden, lachende stemmen, schreeuwende tieners, een overhit verliefd stelletje. Ik zit in de trein, een halfvol, klotsend bekertje Cappucino houd ik stevig tegen me aan gedrukt. Ik sta midden in de trein, en ik heb totaal geen houvast. Zodra de trein ook maar een schokkerige beweging maakt bots ik tegen een oude man op, ik word knalrood en mompel sorry. Ik voel dat de lucht benauwder wordt, we staan nu inmiddels met een stuk of 17 mensen in een stukje trein waar je normaal gesproken alleen maar in of uit stapt. Na ongeveer een halfuur, voel ik de trein vaart minderen, ik probeer nog wat normale lucht in te ademenen, maar alleen een teug beklemende, vochtige lucht kan ik binnen krijgen, ik buk om mijn tas op te pakken en gooi daarmee perongeluk Cappucino op mijn schoenen. De deuren gaan open, een koele zomerbries slaat me om de oren, eventjes  sta ik gedesorienteerd om me heen te koekeloeren. Nu herken ik het peron weer, het peron opweg naar een van de beste dingen die me zijn overkomen. Een gelukskriebel komt omhoog. Ik loop naar de autoplaats waar ik sta te wachten, ongeveer 5 meter van me vandaan staat een man-hippie met een gitaar liedjes te spelen, de zon verwarm mijn gezicht en de wint houd het koel. Nog maar 5 minuten houd ik mezelf voor, en dan.. nog maar heel even en dan ben ik er weer.
Dan ben ik eindelijk weer bij mijn beste vriendin Kinga Droog.
Nu zit ik achter hun computer, en nog heel eventjes en dan komt ze terug van hockey!
Aah, life’s good!
Liefs,

Lans Lotje.